Heimwee en Matthew

Bon dia, dushi hende!

Sinds mijn vorige verslag is er weer heel veel gebeurd. In verband met de zaak van de gedode politieagent is er nog een 6e verdachte opgepakt en zijn de waarschijnlijk gebruikte wapens gevonden. De oplossing van de moordzaak lijkt aanstaande.

Maar zoals al te lezen is in de titel is er een gevalletje heimwee op Bonaire. Mensen die mij beter kennen, weten dat ik als kind al heimwee kon hebben. Zelfs wanneer ik aan de overkant van de straat ging logeren, kwam ik s'avonds met dezelfde gang weer lekker terug naar mijn eigen vertrouwde huis. Toen ik ouder werd, ging het beter, maar lange vakanties... niet aan mij besteed, thuis was net zo fijn. Na ruim 7 jaar in Assen te hebben gewoond, kwam ik er bij terugkomst in het mooie Salland achter dat ik uiteindelijk 7 jaar stiekum heimwee had gehad. Dus nu zal een ieder weldenkend mens denken....oke waarom dan toch naar Bonaire. Nou gewoon omdat ik er niet bij na had gedacht, twee jaar te overzien was en we tegenwoordig met alle social media heel dicht bij elkaar zijn.

Maar wanneer er in korte tijd allerlei zaken gebeuren, zowel goede als verdrietige waarvan je denkt: ik had in NL moeten zijn, dan steekt het heimweemonster zijn venijnige koppetje onverwacht op. Er was al een solotripje gepland voor eind oktober, maar lieve Leo had de beste oplossing om ook in september naar Nederland te gaan en dan ook meteen voor drie weken. Die drie weken kwamen mij wel goed te pas, want zo kon ik meteen de Battumse karmse weer helemaal meevieren. En zo vloog ik 12 september naar Nederland om mij door allerlei hele lieve mensen te laten knuffelen. Deze drie weken zijn heerlijk geweest en was ook goed om bij mezelf na te gaan wat ik zelf aan het beperken van de heimwee kan doen. En er zijn mogelijkheden genoeg, samen met de hulp van Leo moet het zeker goed komen.
Dit verhaal wilde ik met mijn lezers delen om nog maar eens aan te geven dat het prachtig is om op een tropisch eiland te leven, waar je elke dag lekker weer hebt, veel buiten leeft. Maar dat het geen paradijs is,zoals dat op vakanties wel lijkt. Je bent op jezelf en/of elkaar aangewezen, het is lastig echt vrienden te maken, om verschillende redenen. En dan is het eilandleven echt een ander leven dan leven op het vasteland. Ik heb al vaak de vraag gekregen: maar Marjan, jullie blijven nog een jaar langer... komt dat dan wel goed. Ik ga ervan uit van wel. Ik heb echt zin in het laatste jaar Bonaire en dat ook op Bonaire door te brengen. Het laatste jaar zal een jaar worden van tripjes maken in de regio, plannen maken voor de terugkomst naar NL. En ik verwacht dat de gedachte dat elke maand voorbij mij dichterbij mijn leven in NL brengt het heimweemonster zal bedwingen. En dan zal je zien..ben ik terug in Nederland, krijg ik heimwee naar Bonaire ...Gekkigheid.

En dan Matthew... de storm die heel Bonaire in de greep hield in de afgelopen week. Vorige week maandag kwamen de eerste berichtjes al op Facebook dat Bonaire in de route kwam te liggen van storm Matthew en dat het afwachten was of het bij een storm bleef of dat het orkaankracht zou kunnen ontwikkelen. Ik zat in Nederland, Leo op de Bovenwinden, dus wij hadden geen last van stormstress. Leo had op advies van de buurman, de meubels buiten binnen gezet en de genoemde buurman heeft op mijn verzoek gecontroleerd of Leo dat ook goed had gedaan..(haha ja controlfreak..). Dat bleek op 2 kleine details zo te zijn. De overheid was paraat, adviseerde de bevolking een basisvoorraad aan te leggen en ervoor te zorgen dat de benzinetank vol zat. Met als gevolg dat op woensdag zo'n beetje de gehele voorraad benzine al op was en dat de supermarkten op relatief eenvoudige wijze zich hebben kunnen ontdoen van voorraad die wellicht al een tijdje in de weg stond... de avond/nacht van donderdag op vrijdag, werd Matthew verwacht. maar wie er kwam...geen Matthew, een enkele lokale regenbui, maar geen harde windstoten, geen gevaarlijke toestanden. Scholen waren dicht en de overheid had vrijdag zijn medewerkers vrij gegeven, maar gelukkig voor niets. Echter op dinsdag heeft Bonaire nog mogen proeven van het venijn van de staart van Matthew. Dinsdag was een dag van hoge golven aan de zuidkant van Bonaire, de kust die normaal gesproken heel rustig is. Een aantal eigenaren van huizen aan deze zeekant hebben gemerkt dat het wellicht niet altijd de meest ideale plek is om je dure casita te plaatsen... uiteindelijk lijkt de schade mee te vallen. een enkele houten steiger/porche heeft de kracht van de golven niet kunnen weerstaan en Spice beach (een populaire horecagelegenheid) heeft waterschade opgelopen. De golfbewegingen waren echt spectaculair, prachtig om te zien.
Maar wanneer je vandaag de beelden ziet van Haiti, waar Matthew huis heeft gehouden, mogen wij ontzettend blij zijn dat we er met een beetje waterschade zijn afgekomen. Arm, arm Haiti, dat nog niet eens hersteld is van de aardbeving van een aantal jaren geleden.

Ik dank jullie voor het nemen van de moeite van het lezen van dit verhaal en wens jullie nog een plezierig weekend!

Saludo Kordial!