Anderhalf jaar Bonaire

Het is vandaag 12 juli, en er is ondertussen al wel weer heel veel gebeurd! Eens kijken of ik alles in chronologische volgorde kan vertellen.

In april mocht ik samen het kerkkoor Kyrie Eleison zingen op een begrafenisdienst. Het betrof een mevrouw die in de eindfase van haar leven besloten had zich aan te sluiten bij de protestantse gemeente. Dat is al heel bijzonder, maar voordat ze officieel welkom geheten kon worden in een kerkdienst, was de mevrouw overleden (ze was al heel ziek). En zo stonden we op een warme middag in april bij het uitvaartcentrum. De uitvaartleider was gekleed in een mariachiekostuum (mexicaans zwart kostuum). Prachtig om te zien. Het gebruik wil dat de genodigden afscheid nemen van de overledene en ook wat bloemblaadjes in de kist strooien. ik vind dat een heel mooi gebruik, het ziet er heel vriendelijk uit. De dienst werd geleid door dominee Jaap Luinstra en het koor heeft zijn best gedaan de liederen zo mooi mogelijk te laten klinken. Veelal zongen de genodigden mee en kregen we zelf een "applaus" na het zingen van Aba Tata (Aba Vader). Kippenvel. De aanleiding was wellicht niet mooi, maar voor mij wel een prachtige ervaring om mee te maken.

Eenmaal weer terug op Bonaire na onze reis naar Nederland, mocht ik op 8 juni meehelpen bij Fundashon Cocari. Fundashon Cocari is dagbesteding voor de ouderen op Bonaire. Vriend Tony zou daar een ochtend verzorgen, waar de ouderen konden schilderen en het leek hem een goed plan dat ik mee ging helpen. Ook in het kader van mijn studie (en om zijn werkzaamheden te verlichten denk ik). Voordat we naar de Fundashon gingen, heeft hij me eerst bij twee zussen, Nuchi en De, van respectabele leeftijd gebracht, die in een mooi oud Bonairiaans huisje wonen en samen het cultuurgoed van Bonaire levendig willen houden. Een zus heeft tas vol met oude klederdracht van Bonaire, maar ook zelfgemaakt ondergoed en hoofddeksels die op het land gebruikt worden. De andere zus was vooral van het eten koken. Ik werd alleraardigst ontvangen en alles werd me uitgelegd.
Via deze link zie je een filmpje waarop Tony een liedje zingt over de pannenkoekjes van Nuchi en De!
https://www.youtube.com/watch?v=WZA7T2uOFTk

Toen werd het toch echt tijd om naar Cocari te gaan. Bijna alles stond al klaar en na het zingen van een paar kerkelijke gezangen, gingen we aan de slag. Tony had gezorgd voor stempels, die we op de paneeltjes van de deelnemers zetten en die de mensen dan zelf konden invullen met verf. Aan het eind van de ochtend had iedereen een schilderij met flamingo's in het water bij de mangrove en mooie bloemen. Voor mij was het een morgen van heel hard werken (dat was ik niet meer gewend) maar ik reed zingend naar Kralendijk om Leo op te halen.

Op 11 juni was het voor Leo eindelijk zover! Zijn eerste optreden samen met (ja wederom) Tony Trinidad. Zij hebben samen duo gevormd en zullen regelmatig gaan optreden, is het plan. En waar kun je beter dan bij de stichting voor dagbesteding voor dove en blinde mensen je try-out hebben. Wanneer het niet goed gaat, kunnen de mensen die je hebben gehoord, jou nooit herkennen op straat en degene die je niet gehoord hebben, hebben geen weet van je optreden... de aanleiding van het optreden was de start van de verkoop van producten, door de cliënten gemaakt. Maar niemand hoefde bang te zijn, voor slechte recensies, het ging helemaal goed en mensen zongen mee met het olijke duo. Er zijn zelfs foto's in de krant gekomen, een klein detail is dat helaas Leo niet met zijn foto in de krant gekomen is. En wat ik grappig vond is achteraf te horen, dat mensen mij hadden herkend van de videoclip, die regelmatig was uitgezonden op NOStv (lokaal station). HAHA 6x AAAAh zingen en je bent beroemd.

Op 16 juni hadden we helaas onze laatste avond (voorlopig is onze wens) van het popkoor. De dirigente Renske vertrekt naar Nederland en een opvolger heeft zich nog niet aangemeld. Het was een prachtige avond en het koor heeft zich van zijn beste avond laten zien, maar ja het was ook een avond met een traan, want we hadden een hele gezellige groep samen en dat moeten we nu missen. Na het concert hebben we nog samen een drankje gedaan en toen was het echt voorbij. Jammer, we hopen echt dat er binnenkort toch een dirigent gevonden wordt.

Op 19 juni was het voor Leo (en Tony) echt zover! Het eerste echte optreden voor publiek als zanger en gitarist bij restaurant Breez'n bites. En was ik in eerste instantie niet van plan om de hele avond te komen, maar omdat Tineke Mourits zo aardig was om te vragen of ik met haar en haar man meeging, mocht ik de hele avond meemaken van het optreden. Sterker nog, Tineke en ik hebben samen nog even meegezongen. De heren waren tevreden over de eerste avond, zo ook de eigenaar van het restaurant.

En Leo en ik hebben een week later gevierd dat het al weer 30 jaar geleden is, dat we elkaar tegen zijn gekomen in discotheek Napoleon in Lemmer. Een hele goede reden om dat met een etentje te vieren.

Op 29 juni was het voor collega Tieneke de Jong haar laatste werkdag op de pier. Opnieuw afscheid nemen van iemand, een fijne collega waarmee je veel plezier kon hebben....Dat hoort erbij op Bonaire, maar het went voorlopig nog niet. Gelukkig woont ze in Nederland in Zwolle, dus "straks" wonen we opnieuw bij elkaar in de buurt. En natuurlijk met Facebook blijven we van elkaar op de hoogte!

En eindelijk, eindelijk was het zover op 30 juni!! Hans en Riet kwamen naar Bonaire. Het waren 10 hele fijne dagen en zo leuk om je grote broer te zien genieten van de kolibrietjes en andere flora en fauna. Net als ik had Hans het niet echt op Mientje de leguaan en stuurde ook hij haar met harde hand van de porche (haha gelukkig!). Samen hebben we op maandag een tocht gemaakt onder leiding van de inmiddels bij jullie bekende Tony, langs de Noordkant van Bonaire, maar heeft hij ook de grotten laten zien. De weg die we volgden langs de noordkant werd door mij ervaren als de Wegisweg-weg (ik was chauffeur) maar uiteindelijk was het allemaal meer dan de moeite waard en zo blijkt maar weer dat ik heus uitdagingen aandurf. Hans en Riet hebben verder samen ook veel ondernomen, maar natuurlijk ook genoten van de verrichtingen van Leo op het water.

En ik mag niet vergeten dat afgelopen donderdag het kerkkoor (met vele gastzangers in verband met vakantie) gezongen heeft op het huwelijk van een Nederlands bruidspaar in de protestantse kerk in Kralendijk. Het bruidspaar was samen gekomen met de twee kinderen en schoondochter van de bruid. Verder werd de kerk gevuld door het koor en 2 logees van de dominee. Maar het was echt een prachtige ervaring om mee te maken. Het koor kwam opnieuw goed uit de verf en ik vind het wel mooi om deelgenoot te zijn van zulk een intiem gebeuren. Het bruidspaar werd verwelkomd door Bonairiaanse muziek op de Kuater (4-snarige gitaartje) en gitaar en na afloop mochten alle aanwezigen het glas heffen op het bruidspaar. Ik heb genoten en kijk met plezier terug op deze dienst.

En zo is het dinsdag 12 juli en zijn Leo en ik weer op elkaar aangewezen, maar gisteravond om half 10 zijn we nog naar de film geweest (independence day, resurgence), heb ik zondag snel een jurkje in elkaar geflanst en is het gewone leven weer begonnen!

Ik wens een ieder die zover is, een hele fijne vakantie en wie de vakantie alweer achter de rug heeft, veel werkplezier!

Saludo Kordial,

Marjan