Een Sprankelend verhaal!

Lieve Lezers

Vorig blog was eind januari en gelukkig heeft februari 1 dag extra...dus kan ik nog snel een blog maken, zodat ik ongeveer 1 keer per maand een verhaal aflever.

Vond ik mijn vorige verhaal ietwat saai! Dat wordt nu anders! dat beloof ik! Maar eerst het goede nieuws! De ingeleverde module opdracht begin februari is nagekeken en gehonoreerd met een 8. Dus ik ben blij (en dat was ik al).

Al enige tijd was Leo druk met het maken van een muziekopname samen met de Antilliaanse zanger Tony Trinidad. Wij kennen Tony van het popkoor, daar zingt hij ook bij. Maar Tony heeft meer noten op zijn zang…Hij zingt ook bij een kriyoyokoor (Antilliaanse folkmuziek) heeft zijn eigen bandje en timmert enorm aan de weg. Daarnaast is hij ook nog eens heel creatief, want hij kan heel goed overweg met verf en kwast en maakt de mooiste dingen. Maar goed, EINDELIJK was het zover de muziekopname was klaar! Tony had het Spaanse liedje Que Sera vertaald in het Papiamentu. Leo zorgde voor de instrumentale begeleiding en ik heb uiteindelijk ook nog een heel klein beetje bijgedragen aan het muzikale hoogstandje. Maar Tony wilde meer! Een Videoclip maken! En met ons! Haha dat was leuk zeg! De vrijdagavond, voordat Leo naar de bovenwinden moest, zijn opnames bij ons thuis gemaakt. Op verzoek van Tony niet te opgeprikt in de kleren, omdat het zo relaxed mogelijk moest ogen. Natuurlijk heb ik aan dat verzoek gedaan, behalve dat ik wel de maquillage in orde had. Zondag 28 februari was de première van de video bij ons. We vonden het spannend hoor, maar hij is goed gelukt! Kijk zelf maar: https://www.youtube.com/watch?v=yRv26fXAlIQ&feature=youtu.be
Als dank kregen we van Tony, onder andere, een prachtig schilderij, gemaakt in een stijl die hier op het eiland zeer geliefd is en de vriendelijke man heeft zelfs voor gezorgd dat ik een kaaklijn heb! ;-).

Leo vertrok zondag 31 januari al vroeg naar de bovenwinden, in goed gezelschap, want allerlei belangrijke mensen sloten in de rij aan. Mijn eerste dag alleen begon goed, want
s ‘middags was de optocht van Kindercarnaval. Het fijne van het kijken naar een Carnavalsoptocht op een tropisch eiland is dat je enige zorg is dat je niet in de zon staat en dat je je oren beschermt tegen de snoeiharde muziek. Verder is het heerlijk lekker buiten op je slippertjes en luchtige kleding naar een stoet van prachtig verklede kindertjes te kijken. Alle groepen hebben een thema en zijn volgens het thema verkleed. Er kwamen aardbei-kinderen , Superhelden voorbij en zelfs kerst werd geëerd. En zo kwam ik mijn eerste dag alleen goed door. De eerste nacht alleen was ietwat onrustig omdat ik toch even moet wennen dat ik helemaal alleen in huis ben. En alle geluiden hoor je dan en natuurlijk zijn de honden in de buurt juist die nacht lekker waaks.... Omdat ons sociale netwerk inmiddels uitgebreid is, hoefde ik mezelf niet te vervelen, ik had repetitie van het kerkkoor. Echter de eerste avond viel het uit, vanwege activiteiten op het pleintje voor de kerk. Ik heb toen genoten van het gezellige sfeertje op het pleintje, een kriyoyoband, de toeristenmarkt, alle voorbijgangers en een gesprekje met Papi kultura. Op tijd naar bed, want de volgende ochtend mocht ik weer werken en dit keer met de toeristen van het Princess cruiseschip (ja! de loveboat!). En omdat de vaste medewerkers uitgenodigd waren op de boot in verband met in ontvangstnemen van een prijs, mocht ik de laatste tours alleen doen. En dat ging goed, zo moeilijk was het niet. De week kabbelde rustig voorbij, ik sliep s'nachts lekker en overdag had ik genoeg te doen. Ik heb zelfs weer even achter de naaimachine gezeten en een jurkje gemaakt (nagemaakt van een ander jurkje waar de gaten invielen..), met dank aan Arga! En buurvrouw/koorcollega Lyda zorgde ervoor dat mijn week op woensdag prima doorgezaagd werd. Zij had werkelijk overal voor gezorgd! Een heerlijk diner op het dakterras met goed gezelschap en mijn eerste vallende ster gezien! Meteen een hele mooie, wanneer ik de ervaren eilandbewoners mag geloven. Het leek wel een vuurpijl, maar dat was het echt niet! Wat een geweldige ervaring! ik ben naar huis gehuppeld!
Het weekend was vol met Carnavalsgezelligheid. Samen met buurvrouw Elly heb ik op zondagmiddag naar de optocht gekeken en zoals het hoort begon de optocht ietsje later dan op het program stond, maar dat mocht de pret niet drukken.
Dinsdag 9 februari heb ik Carin en Harry (Carin is collega van Leo in NL) mogen begroeten en die avond samen met hen naar de lichtjesoptocht gekeken. Ook die was weer geweldig, maar op het laatst moest zelfs de Carnavalsvierder Carin de handdoek in de ring gooien, ondanks de wederom snoeiharde muziek… ze was in slaap gevallen. Maar voor haar was het dan ook al midden in de nacht! Die week hebben we samen gezelligheid opgedaan, zodat het wachten op Leo niet zo zwaar viel!. Eindelijk kon ik Leo ophalen op zaterdag 13 februari, zodat we wel Valentijnsdag konden vieren…hahahaha
Over Leo is natuurlijk ook nog wel wat te vertellen. Hij heeft de pers weer gehaald:
http://www.bonaire.nu/2016/02/11/arbeidsinspectie-publiceert-factsheet-en-folder-over-inspectieproject-hulpen-in-de-huishouding/
Hij is druk bezig met de opleiding van zijn collega’s, per 1 januari is er nog een collega bijgekomen en is blij met de resultaten die zij boeken. Voor intimi: Leo en Carin waren heel blij elkaar weer te kunnen spreken, want we hebben met zijn viertjes nog wat leuke dingen gedaan en er was geen speld tussen te krijgen bij die twee. Gelukkig zijn Harry en ik ook tevreden met een luisterende rol en konden we het samen goed vinden.

Vorig weekend hebben we gebarbecued op het strand, voor ons de eerste keer, maar heel gebruikelijk op Bonaire. Zeer gezellig om samen met leuke groep mensen te eten, te kletsen en te genieten van de zonsondergang en het mooie weer. Dat moeten we meer doen…Dit weekend was ook een weekend van gezelligheid. Zaterdagavond hadden we eerst een verjaardagsfeestje bij Hill-side om daarna de gezelligheid bij ons thuis door te zetten met Buurtjes Hans en Elly. Heel gezellig, want het was na twaalven.. Zondagmorgen/middag hadden we een verjaardagsfeestje van Jacinto (de man van Xiomara, onze papiamentulerares maar inmiddels zoveel meer dan dat!) want hij was 60 jaar geworden. Met een goede band: Crème de la crème en een lunch met Kabritustoba of Galinastoba was het een mooie ervaring. En allemaal gezellig dansende mensen. Ik heb enigszins dreigend voorgesteld dat wij ook Salsadanslessen moeten gaan volgen! Anders hoor je er gewoon niet bij…Schoorvoetend heeft Leo om bedenktijd gevraagd.. En zoals in het begin verteld: de première van de videoclip! Ik ben benieuwd hoe jullie het vinden!

Bon Siman i Saludo Kordial!