Gelukkig was het elk dag mooi weer!

Bon Dia lieve lezers!

Vandaag precies 20 weken op het eiland! Al bijna een kwart van ons avontuur voorbij! En we genieten met volle teugen!

Bij terugkomst op Bonaire stond de auto er nog, was het huis nog net zo als wij het achter hadden gelaten. Eerst op de Porch maar genoten van een lekker glaasje Limoncello en toen als een blok in slaap gevallen. De volgende dag heb ik rustigjes aangedaan, zo'n reis hakt er uiteindelijk wel in. Maar die ledigheid kon niet lang duren, want ik moest ons huis klaar maken voor onze logee! Lieve Marjo kwam 12 mei onze kant op! Dus huis gekuist, wasjes gedaan, vloer en terras goed gedweild en de logeerkamer tip top in orde maken, met een persoonlijke touch natuurlijk. Leo was ondertussen nog op Statia (st. Eustasius) daar had ik geen last van. ;-)). Ik moet zeggen, het viel me 100% mee, alleen thuis zijn. Gelukkig was de nieuwe buurman net verhuist naar zijn nieuwe woning naast ons, goed voor het veilige gevoel. Ook voor het zijne, begreep ik. Dinsdag was het eindelijk zover: Marjo kwam naar Bonaire. De luchtbus landde op tijd en ik stond ongeduldig te wachten totdat ik haar uit het vliegtuig zag komen. En daar kwam ze! Dikke grijns op mijn snuitje, Marjo was nog iets te druk met haar uitstapbeslommeringen, zodat zij mijn enthousiaste zwaaien niet waarnam. Snel terug naar de ontvangsthal (die is er niet echt, maar het staat wel leuk). Wat duurt wachten dan lang, gelukkig was er veel te zien aan mensen die reizigers op kwamen halen en de reizigers natuurlijk zelf. En eindelijk daar kwam ze aan! Wat fijn, wat fijn! Het was een tafereel van een roerend weerzien voor onze toeschouwers! Gauw naar huis gereden en de logee verrast met een koud biertje en gezellige hapjes. EN wakker gehouden tot 22.00 uur, zodat de jetlag niet zou optreden. De volgende dag hebben we eerst maar eens een tochtje over het eiland gemaakt en de toeristische hotspots bekeken: de slavenhuisjes, de zoutpannen, Sorobonbeach. Natuurlijk..geluncht bij de Hangoutbar. S'middags gerelaxt bij het zwembadje en s'avonds konden we Leo weer ophalen van het vliegveld. De volgende dag moest Leo meteen windsurfen en de "meisjes" moesten hem natuurlijk bewonderen.. Dus weer naar Sorobonbeach, de hangoutbar en vol overgave in de bewondering voor Leo. Die ging goed (alweer) ondanks de "straffe" wind, hij is nu zelfs al zover dat hij een tuigje (kan hij aanhaken en meer in het zeil hangen) om mag. Topper!
De volgende dag zijn we, op tijd, naar Washington Slagbaai park geweest met Marjo. We hebben genoten die dag. Leo en ik hebben gesnorkeld bij Beach wayake II en de meest geweldige vissen gezien, van wel 75 cm lang en prachtig groen en paars. Het was voor mij de eerste keer dat ik zo relaxed kon snorkelen, waarschijnlijk ook omdat ik werd afgeleid door de prachtige onderwaterwereld. Marjo durfde het niet aan, maar een mevrouw (het mag niet..) ging de visjes brood voeren bij het strand en daar kwamen ook nog heel mooie exemplaren naar toe. Zo kreeg ook Marjo haar deel van de mooie onderwaterwereld. De volgende dag zijn we opnieuw naar Djibe/hangoutbar geweest. Leo ging eerst een uurtje surfen, wij op de ligbedjes, samen lunchen en Leo weer op de plank en wij op de bedjes.. Ikzelf had dat nog niet eerder gedaan, dat was echt heerlijk! Dus dit ga ik continueren, ook nu Marjo er niet bij is. Zondagmorgen zijn Marjo en ik naar de protestantse kerk geweest. Er is op dit moment geen dominee (in de kerkbode staat ook een oproep voor een dominee voor 3 maand, Iemand? ;-)) Zondag hadden we daarom een hulpdominee uit Curacao. Deze mevrouw kon preken hoor, wat een passie: GOD IS LOVE! prachtig, ik kreeg er wel energie van!. Maar waar meerdere dominee's wel last van hebben, afsluiten van de preek...wanneer doe je dat? Daar had ze een paar aanloopjes voor nodig. Maar deze dame bezat ook humor! Want op het eind zei ze, misschien bent u in slaap gevallen bij deze preek, vergeeft u mij dan. HAHAHA echt niet hoor, Marjo en ik en de andere 15? bezoekers van de kerk gingen blij de dienst weer uit. Voor Marjo en mij werd het echte zondag, lekker niets doen. In de bikini bij het zwembad. Leo was nog een beetje aan het bijkomen van het werken op de bovenwinden, de reis, de dubbele sessie windsurfen en 2 dames in huis...
Maandag mocht Leo weer lekker aan het werk en zijn Marjo en ik s'middags naar de Cadushy Distillery in Rincon geweest. De eigenaren van dit bedrijf zijn in 2009 naar Bonaire gekomen en hebben in Rincon de voormalige bioscoop/theater opgekocht, opgeknapt en een bedrijf in likeuren en andere zelfgemaakte sterke drank gestart. Inmiddels al heel succesvol, want veel tours gaan daar heen. Je vindt de flessen overal op het eiland in de winkels. Het zijn leuke mensen die op een goede manier in het Bonairiaanse leven opgaan. (tenminste dat is onze indruk). Dinsdagmorgen zijn we mee geweest met Glassbottomboat. Dat was ook heel leuk, met een bootje met een glazen "vloer" richting klein Bonaire varen en op de bodem bij het rif kunnen kijken. De jongeman op de boot vertelde veel interessante wetenswaardigheden over het koraalrif en we hebben een zeeschildpad gespot. Geweldig! De rest van de dag moesten we natuurlijk bijkomen..
Op woensdag, onze laatste dag leek het ons leuk een dag bij de hangoutbar op de bedjes door te brengen. Natuurlijk ervoor gezorgd dat Leo tussen de middag zijn warme hapje thuis kon nuttigen en daar gingen we. Aangekomen bij de locatie bleek dat zeegras uit Brazilië! het strand van Sorobon had bereikt. Weg strand, welkom "voetbalveld". Dat mocht de pret niet drukken natuurlijk..
We kozen heel verstandig voor een plek in de schaduw. Waren we maar zo verstandig gebleven, want we zijn heel karig met de zonnebrandcreme geweest. Gevolg: aan het eind van de dag: verbrande knietjes, scheenbenen en decolleté... Dom dom dom..S'avonds zijn we naar Little Havana geweest, alwaar Leo meedeed aan een jamsessie. Zelfs Henny Huisman (en ik denk Miss Montreal ook gespot te hebben..)was gekomen om Leo te zien. Grapje natuurlijk, maar Henny was er wel en heeft later op de avond zelfs nog meegedaan, volgens de foto's althans. Toen waren wij alweer richting huis, daar Leo de volgende dag "gewoon" weer moest werken! Het was heel leuk om Leo te zien spelen en Marjo en ik hebben genoten van onze laatste avond samen!
Gisteren was de dag dan toch weer gekomen, dat Marjo weer naar huis moest...dus een dag van rustig aan, Marjo heeft de logeerkamer Spik en Span achtergelaten! (zelfs gedweild, gekkie). en s'avonds heb ik haar naar het vliegtuig gebracht en hebben we opnieuw roerend afscheid genomen. Speciaal voor Marjo! Het waren 12 fantastische dagen!!!! Super, heerlijk hoor elke dag damespraat op de porche, gekkigheid en gewoon lekker samenzijn!
Vandaag is het gewone leven weer begonnen, de wasmachine draait weer, Leo is weer naar het werk, vanmiddag boodschapjes doen en weekend! En dan rustig voorbereiden op onze reis naar NL.

Bon wikent!